Psychoterapia dziecka
Dziecko inaczej, niż dorosły przeżywa i rozumie rzeczywistość. Czasami nie potrafi poradzić sobie z tym, co je spotyka lub z tym, co myśli i przeżywa. Zależy to od skali problemu i od wrażliwości dziecka. Dodatkowo często nie potrafi nawet wprost zakomunikować, że jest coś nie tak. Zamiast tego „mówi” jego organizm lub zachowanie i rodzice dopiero po objawach orientują się, że ich dziecko ma jakiś problem. Ważne, aby reagowali najwcześniej, jak jest to możliwe i gdy tylko się zorientują, że dziecko potrzebuje pomocy. Wówczas najważniejsze jest zrozumienie uczuć dziecka. Czasami jest to trudne lub niemożliwe i wówczas warto zgłosić się do psychologa dziecięcego.
Sprawy, z którymi najczęściej zgłaszają się rodzice to:
- lęki społeczne i separacyjne: dziecko boi się zostać samo w przedszkolu lub szkole, płacze, nie chce chodzić do szkoły, unika kontaktu z innymi dziećmi, nie zgłasza się na lekcjach, jest nieśmiałe, nieufne
- smutek, apatia, wycofanie, zamknięcie w sobie
- zaburzenia somatyzacyjne: różnego rodzaju bóle o podłożu psychicznym, najczęściej brzucha, głowy, serca, również duszności, moczenie się, jąkanie, tiki
- problemy z jedzeniem (objadanie się, wymioty, odmowa jedzenia) lub ze snem (koszmary, wybudzanie się, problemy z zasypianiem)
- problemy z zachowaniem: zachowanie niedostosowane do sytuacji, dziecko nie słucha poleceń, nie stosuje się do zasad, nie wykonuje obowiązków, nie chce się uczyć, robi na przekór dorosłym, często się buntuje, bije inne dzieci, wulgarnie się wyraża, kradnie, pali papierosy
- używanie substancji psychoaktywnych (alkohol, narkotyki, dopalacze) lub nadmiernie częste korzystanie z komputera, ucieczka w świat wirtualny
- nadpobudliwość: nadmierna ruchliwość, napięcie emocjonalne, nerwowość, trudności z koncentracją uwagi i zapamiętywaniem, trudności z czekaniem na swoją kolej lub odkładaniem przyjemności na później.
Te i wiele innych problemów są podstawą do zgłoszenia się po pomoc do psychologa dziecięcego. Jeśli podłoże jest psychologiczne, regularna psychoterapia połączona z współpracą rodziców, jest skutecznym sposobem poradzenia sobie z nimi.
Naszą dewizą w pracy z dziećmi jest podążanie za dzieckiem, towarzyszenie mu w przeżywanych uczuciach, akceptowanie i wspieranie, pomoc w rozumieniu trudnych sytuacji w jego życiu. Terapeuta stara się cały czas być z dzieckiem w kontakcie i elastycznie dobierać metody pracy – w zależności od samopoczucia i chęci dziecka. Równolegle wspiera rodziców, pomaga rozumieć dziecko i proponuje metody wychowawcze pomocne przy danym problemie.
W przypadku młodszych dzieci (do ok. 12-13 lat) prowadzi się równoległe konsultacje z rodzicami, żeby przekazywać na bieżąco wnioski z terapii oraz uzyskiwać informacje nt. aktualnego funkcjonowania dziecka.
W pracy z nastolatkami zapewniamy dyskrecję i konsultacje z rodzicami odbywają się tylko w porozumieniu i za zgodą dziecka. Wyjątek od tej zasady stanowią sytuacje zagrożenia życia lub zdrowia dziecka lub innych osób.
Terapię zawsze poprzedza dokładna diagnoza dziecka i systemu rodzinnego - żeby metody pomocy dostosować do przyczyn problemu. Proponujemy w tym celu 5-6 spotkań diagnostycznych w skład których wchodzą:
- rozmowa z rodzicami nt. problemu i własnych opinii na jego temat, osobowości dziecka i historii jego życia oraz historii i funkcjonowania rodziny
- 3 spotkania z dzieckiem: rozmowy i testy psychologiczne, gł. w postaci rysunków, opowiadania historyjek i uzupełniania zdań
- spotkanie diagnostyczne całej rodziny
- omówienie: spotkanie z rodzicami lub z rodzicami i z dzieckiem w celu omówienia diagnozy, przedstawienia hipotez nt. przyczyn problemu i wspólne ustalenia metod terapii oraz wskazówek wychowawczych dla rodziców
W pracy terapeutycznej z dziećmi stosujemy metody dostosowane zarówno do wieku, jak i do osobowości dziecka. Z niektórymi dziećmi terapeuta w większości rozmawia, z innymi rysuje lub bawi się, czasami stosuje bajkoterapię, metafory lub relaksację. Gabinet jest wyposażony w atrakcyjne zabawki i przybory plastyczne.
Na pierwsze spotkanie zapraszamy samych rodziców. Nie jest potrzebne skierowanie, ale warto zabrać ze sobą dotychczasowe opinie psychologiczne, opinie ze szkoły lub inne istotne dokumenty, np. wypisy ze szpitala, diagnozy lekarskie itp. W przypadku młodzieży - zapraszamy nastolatka wraz z rodzicami.
Gabinet psychologiczny z najduje się w centrum Krakowa.
Sprawy, z którymi najczęściej zgłaszają się rodzice to:
- lęki społeczne i separacyjne: dziecko boi się zostać samo w przedszkolu lub szkole, płacze, nie chce chodzić do szkoły, unika kontaktu z innymi dziećmi, nie zgłasza się na lekcjach, jest nieśmiałe, nieufne
- smutek, apatia, wycofanie, zamknięcie w sobie
- zaburzenia somatyzacyjne: różnego rodzaju bóle o podłożu psychicznym, najczęściej brzucha, głowy, serca, również duszności, moczenie się, jąkanie, tiki
- problemy z jedzeniem (objadanie się, wymioty, odmowa jedzenia) lub ze snem (koszmary, wybudzanie się, problemy z zasypianiem)
- problemy z zachowaniem: zachowanie niedostosowane do sytuacji, dziecko nie słucha poleceń, nie stosuje się do zasad, nie wykonuje obowiązków, nie chce się uczyć, robi na przekór dorosłym, często się buntuje, bije inne dzieci, wulgarnie się wyraża, kradnie, pali papierosy
- używanie substancji psychoaktywnych (alkohol, narkotyki, dopalacze) lub nadmiernie częste korzystanie z komputera, ucieczka w świat wirtualny
- nadpobudliwość: nadmierna ruchliwość, napięcie emocjonalne, nerwowość, trudności z koncentracją uwagi i zapamiętywaniem, trudności z czekaniem na swoją kolej lub odkładaniem przyjemności na później.
Te i wiele innych problemów są podstawą do zgłoszenia się po pomoc do psychologa dziecięcego. Jeśli podłoże jest psychologiczne, regularna psychoterapia połączona z współpracą rodziców, jest skutecznym sposobem poradzenia sobie z nimi.
Naszą dewizą w pracy z dziećmi jest podążanie za dzieckiem, towarzyszenie mu w przeżywanych uczuciach, akceptowanie i wspieranie, pomoc w rozumieniu trudnych sytuacji w jego życiu. Terapeuta stara się cały czas być z dzieckiem w kontakcie i elastycznie dobierać metody pracy – w zależności od samopoczucia i chęci dziecka. Równolegle wspiera rodziców, pomaga rozumieć dziecko i proponuje metody wychowawcze pomocne przy danym problemie.
W przypadku młodszych dzieci (do ok. 12-13 lat) prowadzi się równoległe konsultacje z rodzicami, żeby przekazywać na bieżąco wnioski z terapii oraz uzyskiwać informacje nt. aktualnego funkcjonowania dziecka.
W pracy z nastolatkami zapewniamy dyskrecję i konsultacje z rodzicami odbywają się tylko w porozumieniu i za zgodą dziecka. Wyjątek od tej zasady stanowią sytuacje zagrożenia życia lub zdrowia dziecka lub innych osób.
Terapię zawsze poprzedza dokładna diagnoza dziecka i systemu rodzinnego - żeby metody pomocy dostosować do przyczyn problemu. Proponujemy w tym celu 5-6 spotkań diagnostycznych w skład których wchodzą:
- rozmowa z rodzicami nt. problemu i własnych opinii na jego temat, osobowości dziecka i historii jego życia oraz historii i funkcjonowania rodziny
- 3 spotkania z dzieckiem: rozmowy i testy psychologiczne, gł. w postaci rysunków, opowiadania historyjek i uzupełniania zdań
- spotkanie diagnostyczne całej rodziny
- omówienie: spotkanie z rodzicami lub z rodzicami i z dzieckiem w celu omówienia diagnozy, przedstawienia hipotez nt. przyczyn problemu i wspólne ustalenia metod terapii oraz wskazówek wychowawczych dla rodziców
W pracy terapeutycznej z dziećmi stosujemy metody dostosowane zarówno do wieku, jak i do osobowości dziecka. Z niektórymi dziećmi terapeuta w większości rozmawia, z innymi rysuje lub bawi się, czasami stosuje bajkoterapię, metafory lub relaksację. Gabinet jest wyposażony w atrakcyjne zabawki i przybory plastyczne.
Na pierwsze spotkanie zapraszamy samych rodziców. Nie jest potrzebne skierowanie, ale warto zabrać ze sobą dotychczasowe opinie psychologiczne, opinie ze szkoły lub inne istotne dokumenty, np. wypisy ze szpitala, diagnozy lekarskie itp. W przypadku młodzieży - zapraszamy nastolatka wraz z rodzicami.
Gabinet psychologiczny z najduje się w centrum Krakowa.